ကိုသန့် (Wheel-turning)
မနက်အစောပိုင်း လမ်းထောင့်က လက်ဖက်ရည်ဆိုင်လေး အသက်ဝင်လှုပ်ရှားလာပြီ။ ဈေးအနီးက မုန့်ဖုတ်လုပ်ငန်းမှာ တစ်နေ့တာရောင်းချဖို့ ပြင်ဆင်နေကြသည်။ အိမ်တစ်အိမ်၏ အောက်ထပ်မှ အပ်ချုပ်စက်သံထွက်လာသည်။ ထိုလုပ်ငန်းများ၏ နောက်ကွယ်တွင် မိသားစုစားဝတ်နေရေး၊ ဝန်ထမ်းလစာနှင့် အနီးအနားက ကုန်သည်တို့၏ ဝင်ငွေများ ဆက်စပ်နေသည်။
ဆိုင်တစ်ဆိုင်၏ အခက်အခဲသည် ဆိုင်ရှင်တစ်ယောက်ထံ၌သာ ရပ်မနေပါ။ ကုန်ဖိုးပေးချိန်နောက်ကျလျှင် ပေးသွင်းသူထံရောက်သွားသည်။ လစာပေးချိန်နောက်ကျလျှင် ဝန်ထမ်း၏မိသားစုထံ ရောက်သွားသည်။ လုပ်ငန်းငယ်များဖွံ့ဖြိုးရေးအကြောင်း ပြောကြသောအခါ ထိုဆက်စပ်မှုကို အရင်မြင်ဖို့လိုသည်။
MSME ဟူသည် အလွန်သေးငယ်သော၊ အသေးစားနှင့်အလတ်စား စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို စုပေါင်းခေါ်ဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ အရွယ်အစားခွဲခြားသည့် စံနှုန်းများမှာ နိုင်ငံနှင့် လုပ်ငန်းကဏ္ဍအလိုက် ကွာခြားနိုင်သည်။
အရွယ်အစားနှင့်အတူ လုပ်ငန်းခိုင်မာမှုကို ကြည့်ရမည်
ယနေ့ ဝန်ထမ်းငါးယောက်နှင့် လည်ပတ်နေသောလုပ်ငန်းသည် နောင်တွင် ဝန်ထမ်းငါးဆယ်ရှိသော လုပ်ငန်းဖြစ်လာနိုင်သည်။ ရပ်ကွက်တစ်ခုတွင်သာ လူသိများသော အစားအသောက်တစ်မျိုးသည် တစ်နိုင်ငံလုံး ဖြန့်ချိသည့်အမှတ်တံဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။ သို့သော်လုပ်ငန်းတိုင်း ထိုလမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ရန်မလိုပါ။
မိသားစုမုန့်ဆိုင်တစ်ဆိုင်သည် ဆိုင်ခွဲမဖွင့်ဘဲ အလေအလွင့် လျှော့ချနိုင်ခြင်း၊ အမြတ်မှန်မှန်ကျန်ခြင်း၊ ဝန်ထမ်းလစာကို အချိန်မီပေးနိုင်ခြင်းတို့ဖြင့် ခိုင်မာလာနိုင်သည်။ ပိုင်ရှင်က အနားယူရန် အချိန်ရလာခြင်း၊ မမျှော်လင့်ထားသော ကုန်ကျစရိတ်အတွက် အရန်ငွေရှိလာခြင်းတို့လည်း တိုးတက်မှုများဖြစ်သည်။
ဆိုင်ခွဲတိုးလာသော်လည်း အကြွေးပိပြီး အရည်အသွေးမထိန်းနိုင်လျှင် ထိုချဲ့ထွင်မှုကို အောင်မြင်မှုဟု အလျင်စလို မသတ်မှတ်နိုင်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ တန်ဖိုးထားရမည့်အရာမှာ လုပ်ငန်း၏ အရွယ်အစားနှင့် အတူရပ်တည်နိုင်စွမ်းဖြစ်သည်။ ချဲ့ထွင်လိုသူအတွက် လမ်းပွင့်ရမည်။ သင့်တော်သောအရွယ်အစားဖြင့် ကောင်းစွာရပ်တည်လိုသူအတွက်လည်း နေရာရှိရမည်။
၂၀၁၅ ခုနှစ် အသေးစားနှင့်အလတ်စား စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးဥပဒေ၏ ရည်ရွယ်ချက်များတွင် သတင်းအချက်အလက်၊ နည်းပညာနှင့် ငွေကြေးအကူအညီရရှိရေး၊ ပြည်တွင်း ပြည်ပဈေးကွက်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရေး၊ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းမြင့်မားရေး၊ အလုပ်အကိုင်နှင့် ဝင်ငွေတိုးပွားရေးတို့ပါဝင်သည်။ ထိုရည်ရွယ်ချက်များကို လက်တွေ့အကောင်အထည်ဖော်ရာတွင် လုပ်ငန်းအမျိုးအစားနှင့် လိုအပ်ချက်မတူညီမှုကို အလေးထားသင့်သည်။
အရင်းအနှီးနှင့်အတူ လိုအပ်သောအရာများ
ချေးငွေရလျှင် ကုန်ကြမ်းဝယ်နိုင်မည်။ စက်ပြင်နိုင်မည်။ လက်လွှတ်ရတော့မည့် အော်ဒါကိုလက်ခံနိုင်မည်။ အရင်းအနှီးလိုသူများအတွက် ထိုအကူအညီ၏တန်ဖိုးကကြီးသည်။
ကုန်ကြမ်းဖိုးကို ယနေ့ပေးရပြီး ရောင်းချငွေကို နောက်လမှပြန်ရလျှင် ထိုကြားကာလအတွက် လည်ပတ်ငွေလိုသည်။ အော်ဒါ ပိုများလာလေလေ ကြိုတင်စိုက်ထားရသည့်ငွေ ပိုများလာနိုင်လေလေ ဖြစ်သည်။ ရောင်းအားတက်နေချိန်မှာပင် ငွေကျပ်နိုင်ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းတစ်ခုက ထိုအချိန်ကွာဟချက်ဖြစ်သည်။
အရင်းအနှီး၊ လုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်း၊ ဈေးကွက်နှင့် စီမံခန့်ခွဲမှုစနစ်တို့ကို တွဲကြည့်မှ လုပ်ငန်းလိုအပ်ချက် ပိုမြင်သာသည်။ စက်ဝယ်ပေးရုံနှင့်မပြီးသေး။ သုံးတတ်သူ၊ ထိန်းသိမ်းနိုင်သူနှင့် ထွက်လာသည့်ကုန်ကို ဝယ်မည့်သူရှိရမည်။ ဤသည်မှာ လုပ်ငန်းအတွင်း ပြင်ဆင်ရမည့်အပိုင်း ဖြစ်သည်။ လျှပ်စစ်၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးနှင့် မူဝါဒဆိုင်ရာအတားအဆီးများကိုမူ လုပ်ငန်းရှင်တစ်ဦးတည်း၏ ကြိုးစားမှုဖြင့် ဖြေရှင်း၍မရပါ။
မုန့်လုပ်ငန်းငယ်တစ်ခုမှ စတင်စဉ်းစားကြည့်ခြင်း
နမူနာအဖြစ် အိမ်တွင်းမုန့်လုပ်ငန်းတစ်ခုကို စဉ်းစားကြည့်ပါစို့။ အော်ဒါစာအုပ်ထဲမှာ အော်ဒါပြည့်နေသည်။ လကုန်တော့ ငွေမကျန်။ ဤအချိန်တွင် မီးဖိုအသစ်ဝယ်ရန် ဆုံးဖြတ်မလား၊ မုန့်တစ်ထုပ်၏ ကုန်ကျစရိတ်ကို ပြန်တွက်မလား။ ထုတ်လုပ်မှုပမာဏတိုးမည့် ဆုံးဖြတ်ချက်မချမီ ဒုတိယအလုပ်ကို အရင်လုပ်ရမည်။ မုန့်ညက်နှင့် ဆီဖိုးအပြင် ထုပ်ပိုးခ၊ လုပ်အားခ၊ မီးနှင့် လောင်စာဖိုး၊ ပို့ဆောင်ခ၊ ပျက်စီးပြန်အပ်ကုန်တို့ကိုပါထည့်တွက်မှ အမြတ်ကို ပိုမှန်ကန်စွာသိမည်။ မိသားစုဝင်၏ လုပ်အားကို အခမဲ့ဟုသာ ယူဆထားလျှင်လည်း လုပ်ငန်း၏ တကယ့်ကုန်ကျစရိတ်ကို လျှော့တွက်မိနိုင်သည်။
နောက်တစ်ဆင့်တွင် ဆိုင်များသို့ ပို့ထားသောကုန်နှင့် ပြန်ရမည့်ငွေကို တိုက်စစ်ကြည့်ရမည်။ ကုန်ကျစရိတ်များ၍ အမြတ်မကျန် သည်လား။ အမြတ်ရှိပေမယ့် အကြွေးရောင်းငွေ မရသေးခြင်းလား။ ပြဿနာနှစ်ခု၏ ဖြေရှင်းနည်းမတူပါ။ ငွေမဝင်သေးခြင်းကို မီးဖိုအသစ်က ဖြေရှင်းပေးမည်မဟုတ်။
မုန့်အရည်အသွေး မမှန်သည့်ပြဿနာရှိလျှင်လည်း တစ်ကြိမ်ထုတ်တိုင်း ပါဝင်ပစ္စည်းပမာဏနှင့် ထုတ်လုပ်သည့်နေ့ကို မှတ်ထားခြင်းက အကြောင်းရင်းရှာရန် ကူညီမည်။ ရောင်းအား၊ ကုန်ကျစရိတ်နှင့် ပြန်အပ်ကုန်တို့ကို တစ်လကြာ စုစည်းကြည့်ပြီးနောက် ဘယ်အပိုင်း အရင်ပြင်ရမည်ဆိုသည်ကိုပိုရှင်းလာနိုင်သည်။
ယုံကြည်မှုကို နေ့စဉ်အလုပ်ဖြင့် တည်ဆောက်ရသည်
ဖောက်သည်တစ်ယောက် ပြန်ဝယ်သည့်အခါ ယခင်တစ်ခေါက်က အတွေ့အကြုံကို ယူလာသည်။ မုန့်ကောင်းခဲ့သလား။ မှာထားသည့် အချိန်ရခဲ့သလား။ ပြဿနာကို ပြောပြသောအခါ နားထောင်ပေးခဲ့သလား။ ထိုအတွေ့အကြုံများက ကြော်ငြာစာသားထက် ပိုကြာကြာမှတ်မိစေနိုင်သည်။
အရည်အသွေးအသိအမှတ်ပြုလက်မှတ်သည် သက်ဆိုင်ရာစံနှုန်းနှင့် ကိုက်ညီမှုကို ပြသရာတွင် တန်ဖိုးရှိသည်။ သို့သော် နေ့စဉ်ထုတ်လုပ်မှု၌ အရည်အသွေးထိန်းသိမ်းခြင်းက ဆက်လုပ်ရသောအလုပ်ဖြစ်သည်။ လုပ်ငန်းနှင့်သက်ဆိုင်သော လိုင်စင်၊ ဘေးကင်းရေး၊ အညွှန်းဖော်ပြမှုဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်များကိုလည်း သိရှိလိုက်နာရမည်။
မည်သည့်ကုန်ကြမ်းကိုသုံးခဲ့ပြီး မည်သည့်နေရာသို့ ကုန်ပို့ခဲ့သလဲ ပြန်ရှာနိုင်လျှင် ပြဿနာဖြစ်ချိန်၌ ထိခိုက်နိုင်သည့်ကုန်များကို ခွဲခြားရပိုလွယ်သည်။ တိုင်ကြားချက်ကို ဖြေရှင်းပြီး အကြောင်းရင်းပါပြင်နိုင်မှ ဖောက်သည်၏ယုံကြည်မှုကို ထိန်းနိုင်မည်။
ဒီဂျစ်တယ်ကိရိယာကို လုပ်ငန်းလိုအပ်ချက်နှင့် ချိတ်ဆက်ခြင်း
Facebook စာမျက်နှာက အော်ဒါရအောင် ကူညီနိုင်သည်။ ဒီဂျစ်တယ်ကိရိယာတစ်ခုရွေးမည်ဆိုလျှင် မိမိမသိသေးသော မည်သည့်အချက်ကို ပိုလွယ်ကူစွာ သိစေမည်လဲဟု အရင်မေးသင့်သည်။
စာရင်းစာအုပ်ဖြင့် စတင်နိုင်သကဲ့သို့ အသုံးပြုရလွယ်သော ကွန်ပျူတာစာရင်းဇယားဖြင့်လည်း စတင်နိုင်သည်။ ဆော့ဖ်ဝဲရှိခြင်းထက် အချက်အလက်မှန်မှန်ထည့်ပြီး ဆုံးဖြတ်ရာတွင် သုံးတတ်ခြင်းက အရေးကြီးသည်။ လျှပ်စစ်၊ အင်တာနက်နှင့် ဝန်ထမ်းကျွမ်းကျင်မှုတို့ အပေါ် မူတည်၍ ကိရိယာရွေးရမည်။ ဒီဂျစ်တယ်စနစ်သုံးလျှင် အချက်အလက်မိတ္တူသိမ်းခြင်းနှင့် အသုံးပြုခွင့်သတ်မှတ်ခြင်းကိုပါ တွဲလုပ်ရမည်။
အာဆီယံ၏ MSME ဖွံ့ဖြိုးရေး ၂၀၂၆–၂၀၃၀ အစီအစဉ်တွင် ဒေသတွင်းနှင့် ကမ္ဘာ့ကုန်ထုတ်လုပ်ဖြန့်ချိမှု ကွင်းဆက်များနှင့် ချိတ်ဆက်ရေး၊ ဒီဂျစ်တယ်နှင့် နည်းပညာပြောင်းလဲရေး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ထိခိုက်မှုလျော့နည်းစေသည့် လုပ်ငန်းများဆီသို့ အသွင်ကူးပြောင်းရေးတို့ကို အဓိကရည်မှန်းချက်များအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ လုပ်ငန်းငယ်တစ်ခုအတွက် ယင်းတို့ကို လက်တွေ့ချိတ်ဆက်ရာတွင် စာရင်းမှန်အောင်လုပ်ခြင်း၊ စွမ်းအင်နှင့် ကုန်ကြမ်းအလေအလွင့် လျှော့ချခြင်းတို့မှ စတင်စဉ်းစားနိုင်သည်။
ဈေးကွက်ချဲ့ခြင်းမတိုင်မီ ပြင်ဆင်ရမည့်အရာများ
လုပ်ငန်းတိုင်းသည်ရပ်ကွက်မှ တစ်နိုင်ငံလုံး၊ ထို့နောက် ပြည်ပသို့ အဆင့်တူတက်သွားရန် မလိုပါ။ ပြည်တွင်းဈေးကွက်မှာပင် ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်နိုင်သလို ပို့ကုန်လုပ်ငန်းတစ်ခု၏ ပစ္စည်းပေးသွင်းသူအဖြစ်လည်း ပါဝင်နိုင်သည်။ မိမိတတ်နိုင်သောအလုပ်နှင့် အကျိုးရှိသော ဈေးကွက်ကို ချိတ်ဆက်နိုင်ဖို့က အဓိကဖြစ်သည်။
ဆိုင်ခွဲများစွာရှိသော အရောင်းကွန်ရက်တစ်ခုက လက်ခံရောင်းချ ပေးမည်ဆိုလျှင် ဝမ်းသာစရာဖြစ်သည်။ သို့သော် ကုန်ဘယ်လောက် ပို့ရမည်၊ ဘယ်တော့ငွေချေမည်၊ မရောင်းရသောကုန်ကို ဘယ်သူတာဝန်ယူမည်ဆိုသည်ကို အရင်သိရမည်။ အရောင်းနေရာတိုးလာသည်နှင့်အမျှ ကုန်လက်ကျန်၊ ပို့ဆောင်စရိတ်နှင့် ငွေစောင့်ရသည့်ကာလအတွက် မိမိခံနိုင်၊ မခံနိုင်တွက်ပြီးမှ ဝင်သင့်သည်။
ပြည်ပဈေးကွက်အတွက်ဆိုလျှင် ဝယ်သူ၏သတ်မှတ်ချက်၊ သက်ဆိုင်ရာနိုင်ငံ၏ စည်းမျဉ်း၊ ထုပ်ပိုးအညွှန်းနှင့် ကုန်ပစ္စည်း အမျိုးအစားအလိုက် လိုအပ်ချက်များကို ကြိုတင်စစ်ဆေးရမည်။ ထို့ကြောင့် ပို့ကုန်အဆင်သင့်ဖြစ်ရေးသည် ကုန်ပို့မည့်နေ့မတိုင်မီ လုပ်ငန်းထဲ၌ စတင်ပြင်ဆင်ရသော အလုပ်ဖြစ်သည်။
အကူအညီ၏အကျိုးကို ရလဒ်ဖြင့်စစ်ဆေးခြင်း
သင်တန်းအကြိမ်ရေ၊ ပြပွဲအရေအတွက်နှင့် ထုတ်ပေးသောချေးငွေ ပမာဏတို့က အကူအညီအစီအစဉ်၏ လုပ်ဆောင်မှုကိုပြသည်။
သင်တန်းတက်ပြီးနောက် အလေအလွင့်လျော့သလား။ ဖောက်သည်အသစ်များ ထပ်မံဝယ်ယူလာသလား။ ဝန်ထမ်းအလုပ်အကိုင် ပိုတည်ငြိမ်လာသလား။ ချဲ့ထွင်လိုသူက မိမိခံနိုင်သော အတိုင်းအတာဖြင့် ချဲ့ထွင်နိုင်သလား။ ထိုပြောင်းလဲမှုများကိုသိမှ မည်သည့် အကူအညီက အလုပ်ဖြစ်သည်ကို ခွဲခြားနိုင်မည်။
ရောင်းအားကျပ်ငွေပမာဏတက်လာလျှင်လည်း ဈေးတက်လို့လား၊ ရောင်းချသည့်အရေအတွက်တိုးလို့လား ခွဲကြည့်ရမည်။ ကုန်ကျစရိတ်နုတ်ပြီး အမြတ်ပိုကျန်သလားဆိုသည်က ပိုအရေးကြီးသည်။ အကူအညီမရမီနှင့် ရပြီးနောက် ရလဒ်ကို နှိုင်းယှဉ်ရာတွင် အခြားဈေးကွက်ပြောင်းလဲမှုများ၏ သက်ရောက်မှုကိုပါ ထည့်တွက်ရမည်။
ဘဏ်များဘက်တွင် လုပ်ငန်း၏ ငွေဝင်ငွေထွက်ကာလနှင့် ကိုက်ညီသော ဝန်ဆောင်မှုများလိုသည်။ ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုအတွက်မူ ပေးသွင်းသူလုပ်ငန်းငယ်အား သဘောတူထားသည့်အချိန်၌ ငွေချေပေးခြင်းကပင် တိုက်ရိုက်အထောက်အကူဖြစ်သည်။
အသင်းအဖွဲ့နှင့် နည်းပညာအဖွဲ့အစည်းများက သင်တန်းခန်းမ အပြင်ဘက်အထိ ဆက်ကူညီပေးနိုင်သည်။ သင်ပေးထားသည့်နည်းကို လုပ်ငန်းခွင်၌ ဘာကြောင့်အသုံးမချနိုင်သေးသလဲဆိုသည်ကို လိုက်ကြည့်ပေးခြင်းမျိုးဖြစ်သည်။ လုပ်ငန်းရှင်ဘက်ကလည်း စာရင်းအမှန်ကိုပြနိုင်ခြင်း၊ လိုအပ်သည့်ပညာကို သင်ယူခြင်းနှင့် သဘောတူ ထားသည့်တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ခြင်းတို့ဖြင့် ပူးပေါင်းရမည်။
မနက်ဖြန် ပြန်ဖွင့်နိုင်သော ဆိုင်တစ်ဆိုင်
မနက်အစောပိုင်းက လက်ဖက်ရည်ဆိုင်လေးကို ပြန်စဉ်းစား ကြည့်မိသည်။ ထိုဆိုင်သည် တစ်နေ့တွင် ဆိုင်ခွဲများစွာရှိသော လုပ်ငန်းဖြစ်လာနိုင်သည်။ သို့မဟုတ် ထိုနေရာမှာပင်ရပ်ကွက်၏ ယုံကြည်စိတ်ချရသော ဆိုင်တစ်ဆိုင်အဖြစ် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရပ်တည်သွားနိုင်သည်။
ညဆိုင်ပိတ်ချိန်တွင် ရောင်းရငွေကို ရေတွက်ရုံနှင့် တစ်နေ့တာ စာရင်း မပြီးသေးပါ။ ကုန်ဖိုး၊ လစာနှင့် အခြားကုန်ကျစရိတ်များနုတ်ပြီး ဘယ်လောက်ကျန်သလဲ။ မနက်ဖြန်ဆိုင်ဖွင့်ရန် ဘာလိုသေးသလဲ။ ထိုမေးခွန်းများကို ပိုရှင်းလင်းစွာဖြေနိုင်လာခြင်းက ဆိုင်လေး၏ အနာဂတ်အတွက် အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။
နိုင်ငံ့စီးပွားရေးအင်အားကို တည်ဆောက်ရာတွင် ထိုဆိုင်ငယ်များ၏ နေ့စဉ်ရပ်တည်နိုင်မှုလည်း ပါဝင်နေသည်။ MSME ဖွံ့ဖြိုးရေး၏ ရလဒ်စာရင်းထဲ၌ စက်ရုံအသစ်များ၊ ပို့ကုန်အသစ်များနှင့်အတူ ဝန်ထမ်းလစာ မှန်မှန်ပေးနိုင်လာသော ဆိုင်ငယ်လေးများသည်လည်း အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်ပါကြောင်း တင်ပြလိုက်ပါသည်။ ။
မနက်အစောပိုင်း လမ်းထောင့်က လက်ဖက်ရည်ဆိုင်လေး အသက်ဝင်လှုပ်ရှားလာပြီ။ ဈေးအနီးက မုန့်ဖုတ်လုပ်ငန်းမှာ တစ်နေ့တာရောင်းချဖို့ ပြင်ဆင်နေကြသည်။ အိမ်တစ်အိမ်၏ အောက်ထပ်မှ အပ်ချုပ်စက်သံထွက်လာသည်။ ထိုလုပ်ငန်းများ၏ နောက်ကွယ်တွင် မိသားစုစားဝတ်နေရေး၊ ဝန်ထမ်းလစာနှင့် အနီးအနားက ကုန်သည်တို့၏ ဝင်ငွေများ ဆက်စပ်နေသည်။
ဆိုင်တစ်ဆိုင်၏ အခက်အခဲသည် ဆိုင်ရှင်တစ်ယောက်ထံ၌သာ ရပ်မနေပါ။ ကုန်ဖိုးပေးချိန်နောက်ကျလျှင် ပေးသွင်းသူထံရောက်သွားသည်။ လစာပေးချိန်နောက်ကျလျှင် ဝန်ထမ်း၏မိသားစုထံ ရောက်သွားသည်။ လုပ်ငန်းငယ်များဖွံ့ဖြိုးရေးအကြောင်း ပြောကြသောအခါ ထိုဆက်စပ်မှုကို အရင်မြင်ဖို့လိုသည်။
MSME ဟူသည် အလွန်သေးငယ်သော၊ အသေးစားနှင့်အလတ်စား စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို စုပေါင်းခေါ်ဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ အရွယ်အစားခွဲခြားသည့် စံနှုန်းများမှာ နိုင်ငံနှင့် လုပ်ငန်းကဏ္ဍအလိုက် ကွာခြားနိုင်သည်။
အရွယ်အစားနှင့်အတူ လုပ်ငန်းခိုင်မာမှုကို ကြည့်ရမည်
ယနေ့ ဝန်ထမ်းငါးယောက်နှင့် လည်ပတ်နေသောလုပ်ငန်းသည် နောင်တွင် ဝန်ထမ်းငါးဆယ်ရှိသော လုပ်ငန်းဖြစ်လာနိုင်သည်။ ရပ်ကွက်တစ်ခုတွင်သာ လူသိများသော အစားအသောက်တစ်မျိုးသည် တစ်နိုင်ငံလုံး ဖြန့်ချိသည့်အမှတ်တံဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။ သို့သော်လုပ်ငန်းတိုင်း ထိုလမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ရန်မလိုပါ။
မိသားစုမုန့်ဆိုင်တစ်ဆိုင်သည် ဆိုင်ခွဲမဖွင့်ဘဲ အလေအလွင့် လျှော့ချနိုင်ခြင်း၊ အမြတ်မှန်မှန်ကျန်ခြင်း၊ ဝန်ထမ်းလစာကို အချိန်မီပေးနိုင်ခြင်းတို့ဖြင့် ခိုင်မာလာနိုင်သည်။ ပိုင်ရှင်က အနားယူရန် အချိန်ရလာခြင်း၊ မမျှော်လင့်ထားသော ကုန်ကျစရိတ်အတွက် အရန်ငွေရှိလာခြင်းတို့လည်း တိုးတက်မှုများဖြစ်သည်။
ဆိုင်ခွဲတိုးလာသော်လည်း အကြွေးပိပြီး အရည်အသွေးမထိန်းနိုင်လျှင် ထိုချဲ့ထွင်မှုကို အောင်မြင်မှုဟု အလျင်စလို မသတ်မှတ်နိုင်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ တန်ဖိုးထားရမည့်အရာမှာ လုပ်ငန်း၏ အရွယ်အစားနှင့် အတူရပ်တည်နိုင်စွမ်းဖြစ်သည်။ ချဲ့ထွင်လိုသူအတွက် လမ်းပွင့်ရမည်။ သင့်တော်သောအရွယ်အစားဖြင့် ကောင်းစွာရပ်တည်လိုသူအတွက်လည်း နေရာရှိရမည်။
၂၀၁၅ ခုနှစ် အသေးစားနှင့်အလတ်စား စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးဥပဒေ၏ ရည်ရွယ်ချက်များတွင် သတင်းအချက်အလက်၊ နည်းပညာနှင့် ငွေကြေးအကူအညီရရှိရေး၊ ပြည်တွင်း ပြည်ပဈေးကွက်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရေး၊ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းမြင့်မားရေး၊ အလုပ်အကိုင်နှင့် ဝင်ငွေတိုးပွားရေးတို့ပါဝင်သည်။ ထိုရည်ရွယ်ချက်များကို လက်တွေ့အကောင်အထည်ဖော်ရာတွင် လုပ်ငန်းအမျိုးအစားနှင့် လိုအပ်ချက်မတူညီမှုကို အလေးထားသင့်သည်။
အရင်းအနှီးနှင့်အတူ လိုအပ်သောအရာများ
ချေးငွေရလျှင် ကုန်ကြမ်းဝယ်နိုင်မည်။ စက်ပြင်နိုင်မည်။ လက်လွှတ်ရတော့မည့် အော်ဒါကိုလက်ခံနိုင်မည်။ အရင်းအနှီးလိုသူများအတွက် ထိုအကူအညီ၏တန်ဖိုးကကြီးသည်။
ကုန်ကြမ်းဖိုးကို ယနေ့ပေးရပြီး ရောင်းချငွေကို နောက်လမှပြန်ရလျှင် ထိုကြားကာလအတွက် လည်ပတ်ငွေလိုသည်။ အော်ဒါ ပိုများလာလေလေ ကြိုတင်စိုက်ထားရသည့်ငွေ ပိုများလာနိုင်လေလေ ဖြစ်သည်။ ရောင်းအားတက်နေချိန်မှာပင် ငွေကျပ်နိုင်ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းတစ်ခုက ထိုအချိန်ကွာဟချက်ဖြစ်သည်။
အရင်းအနှီး၊ လုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်း၊ ဈေးကွက်နှင့် စီမံခန့်ခွဲမှုစနစ်တို့ကို တွဲကြည့်မှ လုပ်ငန်းလိုအပ်ချက် ပိုမြင်သာသည်။ စက်ဝယ်ပေးရုံနှင့်မပြီးသေး။ သုံးတတ်သူ၊ ထိန်းသိမ်းနိုင်သူနှင့် ထွက်လာသည့်ကုန်ကို ဝယ်မည့်သူရှိရမည်။ ဤသည်မှာ လုပ်ငန်းအတွင်း ပြင်ဆင်ရမည့်အပိုင်း ဖြစ်သည်။ လျှပ်စစ်၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးနှင့် မူဝါဒဆိုင်ရာအတားအဆီးများကိုမူ လုပ်ငန်းရှင်တစ်ဦးတည်း၏ ကြိုးစားမှုဖြင့် ဖြေရှင်း၍မရပါ။
မုန့်လုပ်ငန်းငယ်တစ်ခုမှ စတင်စဉ်းစားကြည့်ခြင်း
နမူနာအဖြစ် အိမ်တွင်းမုန့်လုပ်ငန်းတစ်ခုကို စဉ်းစားကြည့်ပါစို့။ အော်ဒါစာအုပ်ထဲမှာ အော်ဒါပြည့်နေသည်။ လကုန်တော့ ငွေမကျန်။ ဤအချိန်တွင် မီးဖိုအသစ်ဝယ်ရန် ဆုံးဖြတ်မလား၊ မုန့်တစ်ထုပ်၏ ကုန်ကျစရိတ်ကို ပြန်တွက်မလား။ ထုတ်လုပ်မှုပမာဏတိုးမည့် ဆုံးဖြတ်ချက်မချမီ ဒုတိယအလုပ်ကို အရင်လုပ်ရမည်။ မုန့်ညက်နှင့် ဆီဖိုးအပြင် ထုပ်ပိုးခ၊ လုပ်အားခ၊ မီးနှင့် လောင်စာဖိုး၊ ပို့ဆောင်ခ၊ ပျက်စီးပြန်အပ်ကုန်တို့ကိုပါထည့်တွက်မှ အမြတ်ကို ပိုမှန်ကန်စွာသိမည်။ မိသားစုဝင်၏ လုပ်အားကို အခမဲ့ဟုသာ ယူဆထားလျှင်လည်း လုပ်ငန်း၏ တကယ့်ကုန်ကျစရိတ်ကို လျှော့တွက်မိနိုင်သည်။
နောက်တစ်ဆင့်တွင် ဆိုင်များသို့ ပို့ထားသောကုန်နှင့် ပြန်ရမည့်ငွေကို တိုက်စစ်ကြည့်ရမည်။ ကုန်ကျစရိတ်များ၍ အမြတ်မကျန် သည်လား။ အမြတ်ရှိပေမယ့် အကြွေးရောင်းငွေ မရသေးခြင်းလား။ ပြဿနာနှစ်ခု၏ ဖြေရှင်းနည်းမတူပါ။ ငွေမဝင်သေးခြင်းကို မီးဖိုအသစ်က ဖြေရှင်းပေးမည်မဟုတ်။
မုန့်အရည်အသွေး မမှန်သည့်ပြဿနာရှိလျှင်လည်း တစ်ကြိမ်ထုတ်တိုင်း ပါဝင်ပစ္စည်းပမာဏနှင့် ထုတ်လုပ်သည့်နေ့ကို မှတ်ထားခြင်းက အကြောင်းရင်းရှာရန် ကူညီမည်။ ရောင်းအား၊ ကုန်ကျစရိတ်နှင့် ပြန်အပ်ကုန်တို့ကို တစ်လကြာ စုစည်းကြည့်ပြီးနောက် ဘယ်အပိုင်း အရင်ပြင်ရမည်ဆိုသည်ကိုပိုရှင်းလာနိုင်သည်။
ယုံကြည်မှုကို နေ့စဉ်အလုပ်ဖြင့် တည်ဆောက်ရသည်
ဖောက်သည်တစ်ယောက် ပြန်ဝယ်သည့်အခါ ယခင်တစ်ခေါက်က အတွေ့အကြုံကို ယူလာသည်။ မုန့်ကောင်းခဲ့သလား။ မှာထားသည့် အချိန်ရခဲ့သလား။ ပြဿနာကို ပြောပြသောအခါ နားထောင်ပေးခဲ့သလား။ ထိုအတွေ့အကြုံများက ကြော်ငြာစာသားထက် ပိုကြာကြာမှတ်မိစေနိုင်သည်။
အရည်အသွေးအသိအမှတ်ပြုလက်မှတ်သည် သက်ဆိုင်ရာစံနှုန်းနှင့် ကိုက်ညီမှုကို ပြသရာတွင် တန်ဖိုးရှိသည်။ သို့သော် နေ့စဉ်ထုတ်လုပ်မှု၌ အရည်အသွေးထိန်းသိမ်းခြင်းက ဆက်လုပ်ရသောအလုပ်ဖြစ်သည်။ လုပ်ငန်းနှင့်သက်ဆိုင်သော လိုင်စင်၊ ဘေးကင်းရေး၊ အညွှန်းဖော်ပြမှုဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်များကိုလည်း သိရှိလိုက်နာရမည်။
မည်သည့်ကုန်ကြမ်းကိုသုံးခဲ့ပြီး မည်သည့်နေရာသို့ ကုန်ပို့ခဲ့သလဲ ပြန်ရှာနိုင်လျှင် ပြဿနာဖြစ်ချိန်၌ ထိခိုက်နိုင်သည့်ကုန်များကို ခွဲခြားရပိုလွယ်သည်။ တိုင်ကြားချက်ကို ဖြေရှင်းပြီး အကြောင်းရင်းပါပြင်နိုင်မှ ဖောက်သည်၏ယုံကြည်မှုကို ထိန်းနိုင်မည်။
ဒီဂျစ်တယ်ကိရိယာကို လုပ်ငန်းလိုအပ်ချက်နှင့် ချိတ်ဆက်ခြင်း
Facebook စာမျက်နှာက အော်ဒါရအောင် ကူညီနိုင်သည်။ ဒီဂျစ်တယ်ကိရိယာတစ်ခုရွေးမည်ဆိုလျှင် မိမိမသိသေးသော မည်သည့်အချက်ကို ပိုလွယ်ကူစွာ သိစေမည်လဲဟု အရင်မေးသင့်သည်။
စာရင်းစာအုပ်ဖြင့် စတင်နိုင်သကဲ့သို့ အသုံးပြုရလွယ်သော ကွန်ပျူတာစာရင်းဇယားဖြင့်လည်း စတင်နိုင်သည်။ ဆော့ဖ်ဝဲရှိခြင်းထက် အချက်အလက်မှန်မှန်ထည့်ပြီး ဆုံးဖြတ်ရာတွင် သုံးတတ်ခြင်းက အရေးကြီးသည်။ လျှပ်စစ်၊ အင်တာနက်နှင့် ဝန်ထမ်းကျွမ်းကျင်မှုတို့ အပေါ် မူတည်၍ ကိရိယာရွေးရမည်။ ဒီဂျစ်တယ်စနစ်သုံးလျှင် အချက်အလက်မိတ္တူသိမ်းခြင်းနှင့် အသုံးပြုခွင့်သတ်မှတ်ခြင်းကိုပါ တွဲလုပ်ရမည်။
အာဆီယံ၏ MSME ဖွံ့ဖြိုးရေး ၂၀၂၆–၂၀၃၀ အစီအစဉ်တွင် ဒေသတွင်းနှင့် ကမ္ဘာ့ကုန်ထုတ်လုပ်ဖြန့်ချိမှု ကွင်းဆက်များနှင့် ချိတ်ဆက်ရေး၊ ဒီဂျစ်တယ်နှင့် နည်းပညာပြောင်းလဲရေး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ထိခိုက်မှုလျော့နည်းစေသည့် လုပ်ငန်းများဆီသို့ အသွင်ကူးပြောင်းရေးတို့ကို အဓိကရည်မှန်းချက်များအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ လုပ်ငန်းငယ်တစ်ခုအတွက် ယင်းတို့ကို လက်တွေ့ချိတ်ဆက်ရာတွင် စာရင်းမှန်အောင်လုပ်ခြင်း၊ စွမ်းအင်နှင့် ကုန်ကြမ်းအလေအလွင့် လျှော့ချခြင်းတို့မှ စတင်စဉ်းစားနိုင်သည်။
ဈေးကွက်ချဲ့ခြင်းမတိုင်မီ ပြင်ဆင်ရမည့်အရာများ
လုပ်ငန်းတိုင်းသည်ရပ်ကွက်မှ တစ်နိုင်ငံလုံး၊ ထို့နောက် ပြည်ပသို့ အဆင့်တူတက်သွားရန် မလိုပါ။ ပြည်တွင်းဈေးကွက်မှာပင် ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်နိုင်သလို ပို့ကုန်လုပ်ငန်းတစ်ခု၏ ပစ္စည်းပေးသွင်းသူအဖြစ်လည်း ပါဝင်နိုင်သည်။ မိမိတတ်နိုင်သောအလုပ်နှင့် အကျိုးရှိသော ဈေးကွက်ကို ချိတ်ဆက်နိုင်ဖို့က အဓိကဖြစ်သည်။
ဆိုင်ခွဲများစွာရှိသော အရောင်းကွန်ရက်တစ်ခုက လက်ခံရောင်းချ ပေးမည်ဆိုလျှင် ဝမ်းသာစရာဖြစ်သည်။ သို့သော် ကုန်ဘယ်လောက် ပို့ရမည်၊ ဘယ်တော့ငွေချေမည်၊ မရောင်းရသောကုန်ကို ဘယ်သူတာဝန်ယူမည်ဆိုသည်ကို အရင်သိရမည်။ အရောင်းနေရာတိုးလာသည်နှင့်အမျှ ကုန်လက်ကျန်၊ ပို့ဆောင်စရိတ်နှင့် ငွေစောင့်ရသည့်ကာလအတွက် မိမိခံနိုင်၊ မခံနိုင်တွက်ပြီးမှ ဝင်သင့်သည်။
ပြည်ပဈေးကွက်အတွက်ဆိုလျှင် ဝယ်သူ၏သတ်မှတ်ချက်၊ သက်ဆိုင်ရာနိုင်ငံ၏ စည်းမျဉ်း၊ ထုပ်ပိုးအညွှန်းနှင့် ကုန်ပစ္စည်း အမျိုးအစားအလိုက် လိုအပ်ချက်များကို ကြိုတင်စစ်ဆေးရမည်။ ထို့ကြောင့် ပို့ကုန်အဆင်သင့်ဖြစ်ရေးသည် ကုန်ပို့မည့်နေ့မတိုင်မီ လုပ်ငန်းထဲ၌ စတင်ပြင်ဆင်ရသော အလုပ်ဖြစ်သည်။
အကူအညီ၏အကျိုးကို ရလဒ်ဖြင့်စစ်ဆေးခြင်း
သင်တန်းအကြိမ်ရေ၊ ပြပွဲအရေအတွက်နှင့် ထုတ်ပေးသောချေးငွေ ပမာဏတို့က အကူအညီအစီအစဉ်၏ လုပ်ဆောင်မှုကိုပြသည်။
သင်တန်းတက်ပြီးနောက် အလေအလွင့်လျော့သလား။ ဖောက်သည်အသစ်များ ထပ်မံဝယ်ယူလာသလား။ ဝန်ထမ်းအလုပ်အကိုင် ပိုတည်ငြိမ်လာသလား။ ချဲ့ထွင်လိုသူက မိမိခံနိုင်သော အတိုင်းအတာဖြင့် ချဲ့ထွင်နိုင်သလား။ ထိုပြောင်းလဲမှုများကိုသိမှ မည်သည့် အကူအညီက အလုပ်ဖြစ်သည်ကို ခွဲခြားနိုင်မည်။
ရောင်းအားကျပ်ငွေပမာဏတက်လာလျှင်လည်း ဈေးတက်လို့လား၊ ရောင်းချသည့်အရေအတွက်တိုးလို့လား ခွဲကြည့်ရမည်။ ကုန်ကျစရိတ်နုတ်ပြီး အမြတ်ပိုကျန်သလားဆိုသည်က ပိုအရေးကြီးသည်။ အကူအညီမရမီနှင့် ရပြီးနောက် ရလဒ်ကို နှိုင်းယှဉ်ရာတွင် အခြားဈေးကွက်ပြောင်းလဲမှုများ၏ သက်ရောက်မှုကိုပါ ထည့်တွက်ရမည်။
ဘဏ်များဘက်တွင် လုပ်ငန်း၏ ငွေဝင်ငွေထွက်ကာလနှင့် ကိုက်ညီသော ဝန်ဆောင်မှုများလိုသည်။ ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုအတွက်မူ ပေးသွင်းသူလုပ်ငန်းငယ်အား သဘောတူထားသည့်အချိန်၌ ငွေချေပေးခြင်းကပင် တိုက်ရိုက်အထောက်အကူဖြစ်သည်။
အသင်းအဖွဲ့နှင့် နည်းပညာအဖွဲ့အစည်းများက သင်တန်းခန်းမ အပြင်ဘက်အထိ ဆက်ကူညီပေးနိုင်သည်။ သင်ပေးထားသည့်နည်းကို လုပ်ငန်းခွင်၌ ဘာကြောင့်အသုံးမချနိုင်သေးသလဲဆိုသည်ကို လိုက်ကြည့်ပေးခြင်းမျိုးဖြစ်သည်။ လုပ်ငန်းရှင်ဘက်ကလည်း စာရင်းအမှန်ကိုပြနိုင်ခြင်း၊ လိုအပ်သည့်ပညာကို သင်ယူခြင်းနှင့် သဘောတူ ထားသည့်တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ခြင်းတို့ဖြင့် ပူးပေါင်းရမည်။
မနက်ဖြန် ပြန်ဖွင့်နိုင်သော ဆိုင်တစ်ဆိုင်
မနက်အစောပိုင်းက လက်ဖက်ရည်ဆိုင်လေးကို ပြန်စဉ်းစား ကြည့်မိသည်။ ထိုဆိုင်သည် တစ်နေ့တွင် ဆိုင်ခွဲများစွာရှိသော လုပ်ငန်းဖြစ်လာနိုင်သည်။ သို့မဟုတ် ထိုနေရာမှာပင်ရပ်ကွက်၏ ယုံကြည်စိတ်ချရသော ဆိုင်တစ်ဆိုင်အဖြစ် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရပ်တည်သွားနိုင်သည်။
ညဆိုင်ပိတ်ချိန်တွင် ရောင်းရငွေကို ရေတွက်ရုံနှင့် တစ်နေ့တာ စာရင်း မပြီးသေးပါ။ ကုန်ဖိုး၊ လစာနှင့် အခြားကုန်ကျစရိတ်များနုတ်ပြီး ဘယ်လောက်ကျန်သလဲ။ မနက်ဖြန်ဆိုင်ဖွင့်ရန် ဘာလိုသေးသလဲ။ ထိုမေးခွန်းများကို ပိုရှင်းလင်းစွာဖြေနိုင်လာခြင်းက ဆိုင်လေး၏ အနာဂတ်အတွက် အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။
နိုင်ငံ့စီးပွားရေးအင်အားကို တည်ဆောက်ရာတွင် ထိုဆိုင်ငယ်များ၏ နေ့စဉ်ရပ်တည်နိုင်မှုလည်း ပါဝင်နေသည်။ MSME ဖွံ့ဖြိုးရေး၏ ရလဒ်စာရင်းထဲ၌ စက်ရုံအသစ်များ၊ ပို့ကုန်အသစ်များနှင့်အတူ ဝန်ထမ်းလစာ မှန်မှန်ပေးနိုင်လာသော ဆိုင်ငယ်လေးများသည်လည်း အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်ပါကြောင်း တင်ပြလိုက်ပါသည်။ ။
